زندگی پر از سواله می دونم

رسیدن به تو خیاله میدونم

تو می گی یه روزی مال من می شی

اما موندنت محاله می دونم

تو می گی پرنده شیم بریم هوا

غصه ی ما، دو تا باله می دونم

چشم من پر از غم نبودنت

دل تو پر از ملاله می دونم

طاقتم دیگه داره تموم می شه

صبر تو رو به زوال می دونم

اون درخت سیب آرزوهامون

پر میوه های کاله می دونم

آره می ری نمی پرسی این دل

عاشق در چه حاله می دونم؟!

ببـخش اگه فاصله و جدایی ها بی انتهاس

واسه خودم کسی بودم برای تـو یه التماس!

ببخش اگه صدای من تـو گوش تو زیاد پیچید

صدایی که به خاطرت فاصله ها رو می درید

ببخش اگه از ته دل گدای عشـــق تو بودم

رو آدما خط کشیدم نشستم از تـو دم زدم

ببخش اگه می اومدم دنبال تـو، تو بی کسی

تـو هم کنار من بودی همیشه با دلواپسی

ببخش اگه عقربه ها،دقیقه ها،ثانیه هام

فقط واسه تــو می تپید...

ببخش اگه چشمای من صداقت عاشقیـــه

چشمایی که برای تـو امید نا امیدیه

ببخش اگه دستای من به دست تـو گرمی می داد

ببخش اگه دوست داشتم خیلــی زیاد...

ازت می پرسیدم چرا می ری سفر....؟!

منم باید ببخشمت چون تو چشات دو رنگیه!

اما می گم عیب نداره برق چشات چه رنگیه؟

 کسی هرگز نمی داند چه سازی می زند فردا

 چه می دانی تو از دیروز چه می دانم من از فردا

 همین یک لحظه را دریاب که فردا می شوی تنها